21 Aralık 2014 Pazar

Yalnızlıklar - Hasan Ali Toptaş

Merhaba yeniden :)


Okuma hedefimi tamamladığımdan beri çok rahatım geçen yılbaşı 100 kitap okuma hedefimi yıl bitmeden bitirdim dahası devam da ediyorum fırsat buldukça bu rakamı arttırmaya.

Sizlere bugün daha önceden 4 kitabını büyük bir hayranlıkla okuduğum ''Hasan Ali Toptaş'' tan ve onun son okuduğum ''Yalnızlıklar'' kitabından bahsetmek istiyorum.


 "…
yalnızlık susturmaktır
kendi sesinle kendini,
iç bedenini oymaktır diş diş,
düş düş
genişletmektir.
Yalnızlık en çok susturmaktır.”

Hasan Ali Toptaş'ı ilk olarak ''Gölgesizler'' kitabıyla tanıdım ve çarpıldım. Günümüz yazarlarından çok farklı bir mizaca sahip oluşu, derinliği ve farklılı ile beni benden aldı. Yazarın her kelimesinden her sözcüğünden etkilenmemek mümkün değildi zira onu okumaya başladığım andan itibaren başka bir ütopyada başka bir dünya da hissetmemem benim için mümkün değildi. Yazarı tanıyanlar onu bilenler benim ne demek istediğimi gayet iyi anlarlar tabi onu hiç okumayanlar için öncelikle bu yorumlarım ki zira bir fikir edinebilmeleri için :)

"Kimileri düşer yalnızlığa,
Kimileri yükselir.
Düşenler için yalnızlık,
Durup dinlenmeden akan susuz bir nehirdir.
Yükselenlere eşsiz bir ülkedir yalnızlık;
Orada içlerini kazarlar sürekli,
Deri altı şehirlerine inerler
Ve kendileriyle tanışırlar her gün.

-ki, hepsi düştükleri yalnızlıktan gelmiştir
Yükseldikleri yalnızlığa…”



Kitaptan alıntılar paylaşıyorum sizinle ki okuyunca daha iyi anlayabilmeniz için. Hasan Ali Toptaş '' Yalnızlıklar '' adlı kitabında yalnızlığı şiirleştirip bir nevi önümüze koymuş. Aslında şiir demek de doğru değil kanımca şiirsel bir anlatım daha doğru olur. İnsanların yalnızlıklarına ustaca vurgular yaparak nasıl bir göçüğün içinde yaşadığımızın işaretlerini vermiş bizlere. Okudukça çarpılacağınız ve uzun süre etkisinden kurtulamayacağınızı düşünüyorum. 



En çok aşkı yalnızlar yaşıyor gibime geliyor.
Kim uzun uzadıya aşktan bahsetse yalnız çıkıyor.  


İnsan yalnızlığı arayan bir yalnızlıktır kimi zaman,
kimi zaman da korkar ondan,
hep kaçar.
Her korku yalnızlıktır bu yüzden,
ve telefon rehberlerinin sıcaklığı bir yanılsamadır,
pencereden bakmanın rahatlığı
bakamamanın korkunçluğu,
ve caddelerin,meydanların
ve kahvehanelerin ürkünçlüğü,
ya da bir ayak sesinin bize bir yüzü getirişi,
bir el sallayışın hüznü bitirişi,
sonra ellerimizden bir çift el uçup gidince,
avuçlarımızın kuyu kuyu oyuluşu
sonra kocaman salonlarda
bir ağızdan bağırırken kalabalıkla;
şuramızda tuhaf bir şeyin duyuluşu
bir yanılsamadır.
İnsan yapayalnız bir yalnızlıktır.



Bence her kitapseverin rafında bir adet değil pek çok '' Hasan Ali Toptaş'' kitabı olmalı farkındalığı seven ve özünden vazgeçmeyen yazarın kalemine kuvvet diyorum ve bize daha çok kitap armağan etmesini umuyorum.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

21 Aralık 2014 Pazar

Yalnızlıklar - Hasan Ali Toptaş


Merhaba yeniden :)


Okuma hedefimi tamamladığımdan beri çok rahatım geçen yılbaşı 100 kitap okuma hedefimi yıl bitmeden bitirdim dahası devam da ediyorum fırsat buldukça bu rakamı arttırmaya.

Sizlere bugün daha önceden 4 kitabını büyük bir hayranlıkla okuduğum ''Hasan Ali Toptaş'' tan ve onun son okuduğum ''Yalnızlıklar'' kitabından bahsetmek istiyorum.


 "…
yalnızlık susturmaktır
kendi sesinle kendini,
iç bedenini oymaktır diş diş,
düş düş
genişletmektir.
Yalnızlık en çok susturmaktır.”

Hasan Ali Toptaş'ı ilk olarak ''Gölgesizler'' kitabıyla tanıdım ve çarpıldım. Günümüz yazarlarından çok farklı bir mizaca sahip oluşu, derinliği ve farklılı ile beni benden aldı. Yazarın her kelimesinden her sözcüğünden etkilenmemek mümkün değildi zira onu okumaya başladığım andan itibaren başka bir ütopyada başka bir dünya da hissetmemem benim için mümkün değildi. Yazarı tanıyanlar onu bilenler benim ne demek istediğimi gayet iyi anlarlar tabi onu hiç okumayanlar için öncelikle bu yorumlarım ki zira bir fikir edinebilmeleri için :)

"Kimileri düşer yalnızlığa,
Kimileri yükselir.
Düşenler için yalnızlık,
Durup dinlenmeden akan susuz bir nehirdir.
Yükselenlere eşsiz bir ülkedir yalnızlık;
Orada içlerini kazarlar sürekli,
Deri altı şehirlerine inerler
Ve kendileriyle tanışırlar her gün.

-ki, hepsi düştükleri yalnızlıktan gelmiştir
Yükseldikleri yalnızlığa…”



Kitaptan alıntılar paylaşıyorum sizinle ki okuyunca daha iyi anlayabilmeniz için. Hasan Ali Toptaş '' Yalnızlıklar '' adlı kitabında yalnızlığı şiirleştirip bir nevi önümüze koymuş. Aslında şiir demek de doğru değil kanımca şiirsel bir anlatım daha doğru olur. İnsanların yalnızlıklarına ustaca vurgular yaparak nasıl bir göçüğün içinde yaşadığımızın işaretlerini vermiş bizlere. Okudukça çarpılacağınız ve uzun süre etkisinden kurtulamayacağınızı düşünüyorum. 



En çok aşkı yalnızlar yaşıyor gibime geliyor.
Kim uzun uzadıya aşktan bahsetse yalnız çıkıyor.  


İnsan yalnızlığı arayan bir yalnızlıktır kimi zaman,
kimi zaman da korkar ondan,
hep kaçar.
Her korku yalnızlıktır bu yüzden,
ve telefon rehberlerinin sıcaklığı bir yanılsamadır,
pencereden bakmanın rahatlığı
bakamamanın korkunçluğu,
ve caddelerin,meydanların
ve kahvehanelerin ürkünçlüğü,
ya da bir ayak sesinin bize bir yüzü getirişi,
bir el sallayışın hüznü bitirişi,
sonra ellerimizden bir çift el uçup gidince,
avuçlarımızın kuyu kuyu oyuluşu
sonra kocaman salonlarda
bir ağızdan bağırırken kalabalıkla;
şuramızda tuhaf bir şeyin duyuluşu
bir yanılsamadır.
İnsan yapayalnız bir yalnızlıktır.



Bence her kitapseverin rafında bir adet değil pek çok '' Hasan Ali Toptaş'' kitabı olmalı farkındalığı seven ve özünden vazgeçmeyen yazarın kalemine kuvvet diyorum ve bize daha çok kitap armağan etmesini umuyorum.



0 yorum:

Yorum Gönder