9 Ocak 2015 Cuma

Kış

Şu an sonsuzluğa gitmek isterdim her şeyi ardımda,arkamda bırakarak. Bana garip gelen köhne ne varsa unutmak isterdim. Kafamda dönüp dolaşan cevabı olmayan her soruya karşı gelerek, karşı durarak, haykırarak selamsız sabahsız kaçmak isterdim insanlardan. Ölesiye yorgunum çünkü ölesiye bezgin. Umutlanmak için çabalardım eskiden tekrar ayağa kalkmalarım meşhurdur aslında. Her uyanışımda yeni olmayan bir öncekini tekrarladığım sabahlara haykırmak istediğim çok şey var aslında. Siz hiç kelimelerin ağzınızda yuvarlandığını, onlardan kurtulmaya her çalıştığınızda sizi faka bastırmalarını seyrettiniz mi acı içinde bir oraya bir buraya sövdünüz mü ,ya da soğuk bir kış günü tek sadık dostunuz olan kulaklığınızı da alıp o kaçmak istediğiniz insanların arasına girdiniz ve daha da yalnızlaştınız mı ?


Bazen gündüzlerin benim için hiç bir anlamı yok bazen gecelerim çoğalıyor bazense gün geceye karışıyor. Anlamsızlığımı yok etmek için yazıyorum kalemlerim yetmiyor tek açmalık hepsi. İlhamım yıldızlar beni yazmaya iten şey ise sessizlik. Muhtaç olduğum şey ise huzur.


Kolayıma ne geliyorsa onu yapıyorum. Bazen bütün gün battaniyenin altında kahve içiyorum biten sigarama lanet okuyorum gidenin ardından düşünüyorum bundan ne hikaye çıkarabilirim diyorum. Bazen de sadece duruyorum ne olacağını seyretmek istiyorum karışıyorum dünyanın içine. Balkona çıkıyorum soğuğa karşı sigaramı çekiyorum içime, çektiğim her nefeste biraz da ölüyorsam aslında biraz daha yaşıyorum. Geçen şeyler üzerine biraz daha yaşlanırım ama biraz daha da yaşarım.




Göğsüm sıkışır arada annem ''Çok içiyorsun bırak şu zıkkımı der.'' Bende o beni bırakır da ben onu nasıl bırakırım derim tabi içimden. Dışarısı soğuk karla kaplı yine yağıyor Ankara'ya kar. Çocuklar seviniyor kış geldi diye çocuklar seviniyor, okullar tatil oldu diye, memurlar lanet ediyorlar bu karda işe gitmeye. Otobüs şoförleri en çok sabahları erken kalkmaktan nefret ediyorlar en erken merhabayı onlar diyor Ankara'ya, bir onlar bir de çöpçüler. Geceleri Ankara soğuk, gündüzleri de soğuk. Farkı yok bu şehrin bir başınaysan ve tek içimlik sigaranla dostsan.


Dedim ya Kış çok köhne ama kış işte.
Fotoğraf alıntıdır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

9 Ocak 2015 Cuma

Kış


Şu an sonsuzluğa gitmek isterdim her şeyi ardımda,arkamda bırakarak. Bana garip gelen köhne ne varsa unutmak isterdim. Kafamda dönüp dolaşan cevabı olmayan her soruya karşı gelerek, karşı durarak, haykırarak selamsız sabahsız kaçmak isterdim insanlardan. Ölesiye yorgunum çünkü ölesiye bezgin. Umutlanmak için çabalardım eskiden tekrar ayağa kalkmalarım meşhurdur aslında. Her uyanışımda yeni olmayan bir öncekini tekrarladığım sabahlara haykırmak istediğim çok şey var aslında. Siz hiç kelimelerin ağzınızda yuvarlandığını, onlardan kurtulmaya her çalıştığınızda sizi faka bastırmalarını seyrettiniz mi acı içinde bir oraya bir buraya sövdünüz mü ,ya da soğuk bir kış günü tek sadık dostunuz olan kulaklığınızı da alıp o kaçmak istediğiniz insanların arasına girdiniz ve daha da yalnızlaştınız mı ?


Bazen gündüzlerin benim için hiç bir anlamı yok bazen gecelerim çoğalıyor bazense gün geceye karışıyor. Anlamsızlığımı yok etmek için yazıyorum kalemlerim yetmiyor tek açmalık hepsi. İlhamım yıldızlar beni yazmaya iten şey ise sessizlik. Muhtaç olduğum şey ise huzur.


Kolayıma ne geliyorsa onu yapıyorum. Bazen bütün gün battaniyenin altında kahve içiyorum biten sigarama lanet okuyorum gidenin ardından düşünüyorum bundan ne hikaye çıkarabilirim diyorum. Bazen de sadece duruyorum ne olacağını seyretmek istiyorum karışıyorum dünyanın içine. Balkona çıkıyorum soğuğa karşı sigaramı çekiyorum içime, çektiğim her nefeste biraz da ölüyorsam aslında biraz daha yaşıyorum. Geçen şeyler üzerine biraz daha yaşlanırım ama biraz daha da yaşarım.




Göğsüm sıkışır arada annem ''Çok içiyorsun bırak şu zıkkımı der.'' Bende o beni bırakır da ben onu nasıl bırakırım derim tabi içimden. Dışarısı soğuk karla kaplı yine yağıyor Ankara'ya kar. Çocuklar seviniyor kış geldi diye çocuklar seviniyor, okullar tatil oldu diye, memurlar lanet ediyorlar bu karda işe gitmeye. Otobüs şoförleri en çok sabahları erken kalkmaktan nefret ediyorlar en erken merhabayı onlar diyor Ankara'ya, bir onlar bir de çöpçüler. Geceleri Ankara soğuk, gündüzleri de soğuk. Farkı yok bu şehrin bir başınaysan ve tek içimlik sigaranla dostsan.


Dedim ya Kış çok köhne ama kış işte.
Fotoğraf alıntıdır.

0 yorum:

Yorum Gönder