22 Ocak 2016 Cuma

Babaanneme

Küçüktüm babaannem öldüğünde. Yüzüne sözüne ait belirgin hiçbir şey kalmadı belleğimde.Ama yine ondan bana kalan çok güçlü bir anı var. Hiç silinmeyen,tazeliğini hep koruyan güçlü bir anı. Ne mi? Bir koku. Evet, bir koku. Onun evinin bahçesinde yetiştirdiği sırık domateslerinin mis gibi kokusu sacda pişirdiği ekmeğin buram buram sıcaklığı,çocuk yanaklarımdan suları ve çekirdekleri süzülürken burnumu yakıp genzimi dolduran o kokuyu öylesine benimsemiş, öylesine bütünleştirmiştim ki babaannemle ne zaman onu hatırlarsam o koku gelir burnumun ucuna için için sızlar kalbim.O kokuyu artık hiçbir domateste bulamayışımla babaannemin  yıllar önce bu dünyadan göçüş olması arasında doğrudan bir bağ varmış gibi geliyor bana sanki dokunsam yanı başımda olacakmış hissi beni benden alıp uzaklara götüren nefes alma isteği...



Babaannemle ilgili çok anım yok olanlar ise kırık dökük ama hala aynı canlılıkta. 5 yaş birini anımsamak ve kokusunu hissetmek için yeterli bir dilim aralığı bence. 5 yaş bir dedenin bir ninenin sıcaklığını özlemenin güzelliğinin varsıllığını taşır. Çocukken her şey daha güzeldir ezberlemek zorunda olmadığınız bir ton dersiniz, iş bulma telaşınız, hayata yetişme gibi bir derdiniz de ! Tek derdiniz dedenizin size sıcak yaz günlerinde karşı kaldırımdaki dondurmacıdan alacağı meybuz ve anane -ki bu bazen de babaanneniz de olur - hırkasının cebinden çıkarıp sizin akan burnunuzu silmeye veyahut sırtınıza üşütmeyin diye yerleştirilen mendilden kurtulma yollarıdır.


O mendilin kıymetini şimdi anlıyorum babaanne. İçimde sana doğru taşan bir özlem içi ağlamayla dolu olan bir kalp var. Küçücük omzuna yaslanışlarımı özlemek, burnumu titreten kokunu aramak hiç bu kadar yakmamıştı içimi. Geri alsam zamanı en çok hırkandan çıkan mendilin kokusunu yanıma almayı isterdim bir de bana sarılışlarını.


Öperim gözlerinden Babaanne. Cennetinde mutlu ol.


 Damla

1 yorum:

  1. Babam oldugunde oglum 4,5 yasinda idi umarım hatirlar dedesini tek temennim bu . cunku ben ne dededim ne babaannemi ne annaannemi hatirliyorum eksikligi var .

    YanıtlaSil

22 Ocak 2016 Cuma

Babaanneme


Küçüktüm babaannem öldüğünde. Yüzüne sözüne ait belirgin hiçbir şey kalmadı belleğimde.Ama yine ondan bana kalan çok güçlü bir anı var. Hiç silinmeyen,tazeliğini hep koruyan güçlü bir anı. Ne mi? Bir koku. Evet, bir koku. Onun evinin bahçesinde yetiştirdiği sırık domateslerinin mis gibi kokusu sacda pişirdiği ekmeğin buram buram sıcaklığı,çocuk yanaklarımdan suları ve çekirdekleri süzülürken burnumu yakıp genzimi dolduran o kokuyu öylesine benimsemiş, öylesine bütünleştirmiştim ki babaannemle ne zaman onu hatırlarsam o koku gelir burnumun ucuna için için sızlar kalbim.O kokuyu artık hiçbir domateste bulamayışımla babaannemin  yıllar önce bu dünyadan göçüş olması arasında doğrudan bir bağ varmış gibi geliyor bana sanki dokunsam yanı başımda olacakmış hissi beni benden alıp uzaklara götüren nefes alma isteği...



Babaannemle ilgili çok anım yok olanlar ise kırık dökük ama hala aynı canlılıkta. 5 yaş birini anımsamak ve kokusunu hissetmek için yeterli bir dilim aralığı bence. 5 yaş bir dedenin bir ninenin sıcaklığını özlemenin güzelliğinin varsıllığını taşır. Çocukken her şey daha güzeldir ezberlemek zorunda olmadığınız bir ton dersiniz, iş bulma telaşınız, hayata yetişme gibi bir derdiniz de ! Tek derdiniz dedenizin size sıcak yaz günlerinde karşı kaldırımdaki dondurmacıdan alacağı meybuz ve anane -ki bu bazen de babaanneniz de olur - hırkasının cebinden çıkarıp sizin akan burnunuzu silmeye veyahut sırtınıza üşütmeyin diye yerleştirilen mendilden kurtulma yollarıdır.


O mendilin kıymetini şimdi anlıyorum babaanne. İçimde sana doğru taşan bir özlem içi ağlamayla dolu olan bir kalp var. Küçücük omzuna yaslanışlarımı özlemek, burnumu titreten kokunu aramak hiç bu kadar yakmamıştı içimi. Geri alsam zamanı en çok hırkandan çıkan mendilin kokusunu yanıma almayı isterdim bir de bana sarılışlarını.


Öperim gözlerinden Babaanne. Cennetinde mutlu ol.


 Damla

1 yorum:

felsedeb( stylopunk) on 28 Ocak 2016 04:12 dedi ki...

Babam oldugunde oglum 4,5 yasinda idi umarım hatirlar dedesini tek temennim bu . cunku ben ne dededim ne babaannemi ne annaannemi hatirliyorum eksikligi var .

Yorum Gönder